vdab.beAnmeldelser 

Toen ik een oproepingsbrief van VDAB ontving, was ik erg angstig. De reputatie van VDAB is immers niet altijd positief, en ik wist niet wat ik kon verwachten.

Bij aankomst werd ik echter vriendelijk onthaald. Er werd samen met mij gezocht naar een oplossing, en al snel stelde men voor om een opleiding te volgen in systeeminfrastructuur. Na het afleggen van enkele testen mocht ik van start gaan.

Wat volgde was een bijzonder fijne leeromgeving. De lesgever luisterde aandachtig en beantwoordde mijn vragen zo goed mogelijk. Ik voelde me echt welkom en heb de opleiding als zeer leerrijk en aangenaam ervaren.

Af en toe kwamen er ook bedrijven langs om uitleg te geven over hun werking. Tijdens deze momenten kon je in gesprek gaan en je cv meegeven. Na een selectiegesprek werd ik gekozen door een bedrijf, en al snel volgde een sollicitatie. Samen met VDAB werd een IBO-traject opgestart, waarbij ik uitstekend begeleid werd.

Dankzij het team van VDAB heb ik nu een job gevonden die mij toekomst en stabiliteit biedt. Daarvoor wil ik hen oprecht bedanken.

Bedankt VDAB Wevelgem voor alle hulp. Mijn opleiding startte op 11/05/2023. Na het lezen van zoveel negatieve recensies, wilde ik graag een andere kant van VDAB laten zien.

Het ligt niet in mijn aard om negatieve feedback te posten maar vandaag doe ik het wel. Naar aanleiding van een competentiescan met als gevolg een slecht gevoel van eigenwaarde. Dit is de derde keer in een periode van 10 jaar dat ik abrupt naar een screening van VDAB word gestuurd om even snel weer afgewezen te worden.

-opleiding apothekersassistent, 10 jaar geleden knelpuntberoep, werd ik zonder voorbereiding naar Anderlecht gestuurd. Dit ingangsexamen was zeer theoretisch; wiskundige formules, chemie en biologie. Voor deze proef was ik niet gelaagd maar dit werd mij niet gemeld door de VDAB waardoor ik de dag nadien zinloos voor een tweede proef naar Anderlecht reed.

-opleiding hovenier, knelpuntberoep, als vrouw van 1m60, middelbare leeftijd, kreeg ik opdracht om een tuin om te spitten. ook niet toegelaten.

-opleiding commercieel medewerker; omdat mijn digitale vaardigheden professioneel nooit relevant geweest zijn vraag ik een basisopleiding voor o.a. word, excel en Frans aan. ik ben een leek en kan alleen werken met een Mac en niet met een PC. De opdrachten die ik krijg blijken voor gevorderden en dat meld ik snel. Toch ben ik er 2 dagen zinloos getest. Op de tweede dag word ik vriendelijk uit het lokaal gevraagd voor een gesprek met 2 instructeurs om te melden dat het inderdaad zinloos is dit nog verder te zetten. Als feedback krijg ik te horen dat ik te weinig gecommuniceerd had en dat ik thuis basiscursussen kan volgen of dat ik verder in de horecasector iets kan zoeken.

De horeca, waar ik al bijna 30 jaar in ben tewerkgesteld, is een zeer precaire sector, het heeft niets te maken met een staatsbedrijf waar je in de talrijke pauze's kan lunchen en drinken voor belachelijk democratische prijzen. Het is een mentaal en fysiek harde sector waar je niet verpamperd word. Klantvriendelijkheid staat voorop en je wijst mensen niet met de vinger, je brengt de gevraagde bestelling met de nodige kwaliteit en hoopt dat je als zaak kan overleven.
Dit systeem is zo uit ballans, ik kan het zelfs niet benoemen. Ik voel me als een opgejaagd dier.

Als ik 0 sterren kon geven had ik het gedaan. Na 3 maanden allerlei testen te krijgen dan op het laatste moment beslist dat ik mijn opleiding niet mag volgen. Het boeit hun helemaal niets!! Ik vind het echt jammer dat de vdab verplicht is. Dit systeem is echt naar de zak. Dan alles op mij afschuiven dat dit mijn schuld is omdat ik alle taken te laat maakte (terwijl er wel altijd een deadline datum was dat ik respecteerde) dat ze zo al een beeld waren aan het krijgen hoe ik zou zijn als student. Van mij mogen ze echt branden in de hell. We zijn gewoon cijfers, statistieken, procenten. Heel humaan is dit niet.

1 ster voor de degelijke cursus die ik volgde. Voor het begeleidend circus, 0 sterren. VDAB: Vlaamse dienst voor arbeidsbemiddeling?? Laat mij niet lachen. Alle negatieve ervaringen die ik hier al gelezen heb zijn echt waar. Ze zijn nog niets veranderd. Ik zal het nooit vergeten. Bij de VDAB Zottegem destijds, kreeg ik destijds een speech van die begeleidster, alsof ik nog nooit een dag had gewerkt. Ik was toen 30 jaar en had van mijn 16 jaar ononderbroken gewerkt. Heb mij toen ook kwaad gemaakt en mevrouw op haar plaats gezet, voor heel den bureau. Respectloos, arrogant, totaal wereldvreemd.......zijn een paar trefwoorden die de VDAB kan omschrijven. Schaf dat circus af, kost veel te veel geld. Ze worden met ons belastinggeld betaald, om werklozen respectloos te behandelen.
PS: niet iedere werkloze is een profiteur! Integendeel, mensen kiezen daar niet voor.

Buiten de insnijding die je dan ook online doet is de werking van vdab eigenlijk 0 nadat niks infijte dus overbodig. Interim als ook gewone werkgevers gebruiken daarom andere platformen waar er meer berijkbaarhijd is.

VDAB pleegt fouten met arrogantie en weigert erkenning — een tragedie vermomd als begeleiding. Menselijkheid wordt er systematisch vermoord door bureaucratisch zelfbedrog.

Ik volgde een cursus receptionist bij VDAB in samenwerking met CVO Miras. Na 2 en halve maand ( 2 weken voor het einde van de opleiding) werd ik van de cursus gegooid door CVO Miras dit zonder geldige reden. Er waren cursisten die het slechter deden en meer afwezig dan aanwezig waren. Dit kwam door het pestgedrag van 1 docent! Ik diende klacht in hiervoor. Het antwoord was dat dit niet mocht gebeurd zijn en dat men niets meer kon doen... Bij de Vlaamse ombudsdienst werd eveneens klacht ingediend waar hetzelfde antwoord kwam. Resultaat terug naar af en begeleider stuurde men dan maar niets die mij niet interesseert want er waren maar 3 keuzes. In plaats van een degelijke oplossing te zoeken of een nieuwe kans te geven in een andere opleiding. Het mocht niet gebeurd zijn is het enige wat men allemaal zei en zal niet meer gebeuren voor de volgende cursisten. Ik ben daar vet mee... Een regelrechte schande. Mensen helpen... ja in de grond boren!

De diensten van de VDAB zijn veel beter dan van zijn franse homologue FOREM. Ik ben een gehandicapte werker en de VDAB heeft mijn handicap gereken tijdens een zoektocht terwijl de FOREM heeft me helemaal laten vallen. Zo dat ik een goede werker ben in Vlaanderen maar niet meer in Wallonië.

Om werkloosheid correct te benaderen, dient men rekening te houden dat vele ambtenaren op oneerlijke wijze hun jobs hebben verkregen, zeker op hogere niveaus. Er zijn mensen die nooit beroep moeten doen op de VDAB door linken met lokale mandatarissen. Men kadert het allemaal dermate in dat de malversaties niet aan het licht kunnen komen. Het hele systeem is pervert.

Ik heb de reviews gelezen en ze hebben allemaal gelijk. Zelf meegemaakt hoe je 'begeleider' niet luistert naar wat je zegt, maar (en ik neem aan dat we allen besproken werden in vergaderingen) elke keer als ik (verplicht) kwam, een telefoontje pleegde en vroeg aan de persoon aan de lijn: jullie nemen toch mensen van 50+ aan?, echte shaming alsof ikzelf geen moeite deed. Ik solliciteerde ELKE dag, goot dat in een lijstje en stuurde dat ook naar haar door, kreeg nooit geen antwoord, tot ik er iets van zei en dan kwam er altijd een : mooi! of 'goed gedaan' terug alsof ik een kind was. Elke keer kwam er een nieuw idee naar boven: neen je moet geen halftijds willlen, ja doe wat vrijwilligerswerk, of ga eens langs bij een interimkantoor..Op een dag zat ik daar weer en dan bleek een stage het antwoord te zijn (die je zelf moet zoeken..) en kwam ik er terwijl ik praatte achter dat de telefoon openlag en haar supervisor meeluisterde. Die is op hoge poten binnengekomen en heeft me al roepend gekleineerd alsof ik niet wou werken. Ze hebben 5 jaar van mijn leven verspild, ik kreeg dan ook maar 225 euro per maand uitkering, en mijn CV is 10 keer (heb het uitgerekend) op hun verzoek veranderd. Toen een ander persoon dan nog 6 jaar opleiding eruit wou halen (is niet relevant voor wat jij zoekt) heb ik de eer aan mezelf gehouden en me uitgeschreven. Was al te oud 5 jaar eerder, dus geen werk meer gevonden. Een goede raad: zoek zelf, geef de hoop niet op en laat je leven door niemand anders bepalen behalve door de mensen die van je houden.

Ik wil nul sterren geven maar dat kan spijtig genoeg niet.
Na een loopbaan van 38 jaar ben ik als ervaren onderhoudstechnieker door faillissement van het bedrijf bij de vdab beland. Hallucinant genoeg moest ik een opleiding volgen als ... onderhoudtechnieker!
Daar zaten ook cursisten bij die bijna geen woord Nederlands spraken maar toch een Nederlandstalige technische opleiding moesten volgen. Te gek voor woorden!
1 instructeur was echt een zielig en arrogant figuur die de cursisten als kleine kinderen behandeld. Wat een egotripper was me dat seg!
Als ik mijn begeleider wou spreken was hij ofwel met vakantie ofwel ziek.
Vdab is een incompetente en geldverslindende instantie.

ik heb een op leiding gevolg als logistiek assitent die heb ik op een snel traject afgewerkt op 5 maanden .
in het volwassen onderwijs . dat was allemaal oke
maar dan kwam het ik wilde de opleiding zorgkundige volgen maar helaas krijg ik het antwoord dat ik niet toegelaten werd door vdab . Omdat ik op een test bij HIVSET wat bij vdab werd afgenomen .niet voldoen de punten had . dus dit dateert van 2024 .maar ik wil vooruit voor een job te vinden in de zorg sector maar helaas bij elke instantie komt vdab weer de voor schijn van nope .in welke maatschappij leven wij mensen die vooruit willen worden afgestraft een mogen geen opleiding volgen naar hun droom job .vdab wil alleen maar gouden haantjes waar ze geld in willen steken de rest er van word gewoon weg geblazen daar zijn ze niets mee .een dan maar zeggen .in grote woorden IEDEREEN KAN EEN OPLEIDING VOLGEN een ik zeg daar op veel blabla maar juist niet ja .er staan er veel in de kou die een bijscholing willen volgen maar hun regels een wetten ook van de overheid daarom zijn er zoveel werknemers die snacken naar persooneel leg de lat maar hoog een de kosten hoe kun je nu zo werk vinden . ik vind ze moeten niet seleteren op basis wie ze voor hun hebben ze moeten is beter luisteren naar de persoon hoe een waarom zit hij zo een dan kom je veel verder als mensen te discrimineren een af te wijzen zo duw je soms mensen nog verder in de put .
Ik zeg maar open jullie ogen is VDAB wij zijn mensen geen beesten

Nog nooit in mijn leven een slechte review geschreven maar kijk, het is nodig. Want wat is me dit??? Net een telefonisch gesprek gehad met een persoon die nog minder empathie had dan een gehaktbal. Maar als ik zo de andere reviews las, is een gevoelloos persoon zijn gewoon een vereiste om te mogen werken voor VDAB. Voor heel de VDAB klucht; schaam jullie diep!

Studie doet er niet toe, uw gezinssituatie doet er niet toe, uw eigen voorkeuren doen er niet toe. Even een snelcursus in menselijkheid: soms zijn er zaken gaande in iemand zijn of haar leven die het solliciteren even bemoeilijken. Daar kan de persoon in kwestie niet altijd aan doen. Jij, als vdab begeleider/ster, mag best begrijpen dat dit kan gebeuren, doch benadrukken dat solliciteren wel belangrijk is. Maar er is een verschil met benadrukken en de grond in boren. Zeker als de persoon in kwestie nog maar 3 maanden aan het zoeken is. Jeetje, wat is nu drie maanden in een mensenleven? Er is meer in het leven dan snel snel de eerste de beste job aannemen. Ik heb 5 jaar een managersfunctie gehad. Omdat ik vorig jaar een kindje heb gekregen en even niet fulltime kan werken aangezien hij ‘maar’ 3 dagen naar de opvang kan, is het mijn eigen schuld dat ik niet kan solliciteren op de vacatures die mij aanspreken en in mijn expertise liggen, want ik ben niet meer flexibel genoeg. Oh jee. Ik moet dan maar gaan poetsen volgens mevrouw. Het is mijn eigen schuld dat mijn zoontje niet 5 dagen naar de opvang kan want ik ben niet op tijd begonnen met zoeken naar een crèche tijdens mijn zwangerschap. Pardon mevrouw vdab begeleidster? U kent mij of? Ik ben wél op tijd beginnen zoeken maar blijkbaar bent u niet actueel en/of van deze planeet want de opvang is in het algemeen al lang een ramp. Ik voelde mij een 15-jarige die de les werd gespeld door een volkomen vreemde. Niet ok. Zo ga je niet met mensen om. Zo motiveer je mensen niet. Geen idee of VDAB dat begrijpt. Dus een goede tip, met begrip, vriendelijkheid, menselijkheid, empathie en als het nodig is een beetje peper in iemand zijn gat, daar kom je verder mee dan iemand gewoon kleineren, dingen insinueren en schoolmeestertje spelen.

Daarbij zei mevrouw tegen mij dat ik 10x per week moest solliciteren. En dat is nog een minimum, vertelde ze. 10x per week solliciteren een MINIMUM??? Ik las hier ergens tussen de reviews 3x. Ik weet niet wat mevrouw haar probleem is, maar aub collega’s van mevrouw de VDAB begeleidster, help haar. Ze ziet het niet meer zo duidelijk allemaal wat kan en niet kan en wat haalbaar en logisch is.

Om toch een beetje positief te eindigen, ik had in februari een kort gesprek met een werkneemster van de VDAB in Antwerpen en zij had wel begrip voor mijn situatie en dat is fijn. Des te meer ik verschoot van het gesprek van deze ochtend.

Hopelijk lezen jullie de reviews en doen jullie er wat aan. En wees niet bang, ik ben hier niet om te profiteren van de waanzinnig zalige genereuze uitkering die ik krijg (schandalig weinig want oeps ik heb ocharme 3 maanden 4/5de gewerkt voor mijn baby’tje ipv fulltime dus hierop direct afgestraft thanks systeem). Ik solliciteer van zodra ik kan en op mijn eigen voorwaarden. Het leven is te kort om dingen te doen die je niet wilt doen. Neem dat maar van mij aan.

Ziek met fibromyalgie. Chronische pijn en vermoeidheid. Stuur mij de VDAB verplicht om voor hem te werken als wijkwerker voor 4,10 per uur en de begeleider zegt tegen mij zwijgt over jouw pijn bij solliciteren en lacht! Ze verdienen aan de cheques. En dan na 1 jaar moet van deeltijds al voltijds werken. Voor iemand die ziek is is dit onmenselijk! Ze hebben totaal geen empathie!!!

Men belt vdab oostende vraagt opleidingen en uitleggen van welke opleiding die de herkenning geeft...dit moe ik ma opzoeken ...ja moest ik da weten zou ik hen geen hulp vragen he ...
Dan duurt super lang voor afspraak te krijgen ...Dan omdat een mens zegt ma tis juist daar dak hulp voor nodig heb om te weten of herkend opleiding is ...dus vroeg ik hun hulp ..en tis van zoek et om en vroeg ..hoe kan ik dan weten dat herkend is ..ja da.weten wiender ook nie ..miet opzoeken ..
Ma wa is da.??? Ja man dan zeggen ze dat we nie wiln werken ...en omdat je stem nie zacht genoeg klinkt gaan ze daar over beginnen plaats van de info dat me.s nodig heeft...

Slechtste ervaringen ooit spijtig genoeg bestaat er geen andere optie en is vdab verplicht. Het boeit hun helemaal niets als de papiertjes maar worden ingevuld.
Op 1 jaar tijd heeft vdab mij dit gebracht: van stage bij mijn droomjob naar orderpicker in magazijn proficiat systeem.

De manier waarop hun systeem werkt is onrealistisch.Je bent verplicht om elke week 3 keer te solliciteren (ook via andere uitzendkantoren).Toen ik een job gevonden had die halftijds was telde dat niet, En moest ik dus nog een andere job zoeken.Omdat ik al een job had werd ik altijd gebeld op mijn werk.
Veel doen ze eigenlijk niet, ook veel dingen zijn niet duidelijk.
Ik heb geprobeerd om me uit te schrijven omdat dit gewoon niet aangenaam of haalbaar is.Maar Natuurlijk is alles van de website duidelijk behalve waar je je moet uitschrijven.Ik had een mail gestuurd om te weten of ik me werkelijk heb uitgeschreven, krijg ik later nog een brief om te zeggen dat ik wel nog ingeschreven ben.

VDAB Temse

Slechtste bemiddelaars ooit - absoluut onprofessioneel en respectloos

Mijn ervaring met deze bemiddelaars is ronduit schandalig. Hun houding is allesbehalve professioneel: opdringerig, onbeschoft, argwanend en volkomen respectloos. Toen ik mijn situatie uitlegde, kreeg ik de hautaine opmerking: "Waarom werk je dan niet?" Dit was niet alleen denigrerend, maar ook ongepast gezien mijn omstandigheden. Nog erger was de kleinerende uitspraak: "Met zo'n houding geraak je nooit aan werk." Dit zegt meer over hún tekortkomingen dan over mijzelf, en het is een raadsel hoe ze überhaupt klanten kunnen behouden.

Hun onbeschaamdheid kende geen grenzen, getuige de opmerking: "Het is iedereen zijn schuld behalve die van jou." Deze uitspraak is niet alleen een directe aanval op mijn integriteit, maar toont ook een totaal gebrek aan nuance of begrip. In plaats van naar mijn verhaal te luisteren, schoven ze alle schuld op mij. Daarbij kreeg ik sterk de indruk dat ik te maken had met iemand die volledig ongeschoold leek—een schrijnend gebrek aan empathie en professionaliteit dat alle geloofwaardigheid tenietdoet.

En alsof hun eerdere vertoon van minachting nog niet genoeg was, volgde de opmerking: "Ik hoop dat je werk gevonden hebt voordat je terug bij mijn collega op gesprek moet." Hoe diep moet je intellectueel niet gezonken zijn om jezelf in één zinsnede zo volledig te ontmaskeren en je eigen onbetrouwbaarheid te bevestigen? Dit soort taal is geen hulp, maar een verkapte dreiging, bedoeld om angst en onderdanigheid op te wekken.

De onprofessionele behandeling bereikte haar dieptepunt toen ik 40 kilometer moest reizen voor een zogenaamde "vacature-dag", waar ik uiteindelijk niets ontving. Twee vacatures werden aangekruist, alsof ik die zelf niet kon vinden. Het was een bureaucratische formaliteit, een lege schijnvertoning die enkel bedoeld was om de schijn van betrokkenheid op te houden. Zo'n gebrek aan respect voor mijn tijd en inspanning getuigt van een cynisme dat verder reikt dan simpele incompetentie; het is een fundamentele desinteresse in de waardigheid van de werkzoekende.

Wat het nog erger maakt, is dat ik hen op de hoogte had gebracht van mijn sollicitatiegesprek diezelfde dag, maar in plaats daarvan vroeg ze wie mij allemaal had benaderd na mijn sollicitaties. Alsof een sollicitatiegesprek dat dezelfde dag plaatsvond totaal onbeduidend was – geen vlees, geen vis, geen volwaardig iets, gewoon iets om het raam uit te kwakken.

Hun gedrag straalt een venijnige combinatie uit van valse vriendelijkheid en manipulatie, als een poging om je in een hoek te drijven. Dit soort arglistig gedrag heeft geen plaats in een professionele omgeving.

Bepaalde collega’s van de ‘bemiddelaarster’ vonden het kennelijk amusant om zich ongegeneerd te gedragen (enkele stonden zelfs op), niet beseffend dat ik hen haarscherp in het vizier had door het plexiglas voor mij. Eén van hen liet zich zelfs verleiden tot een bijzonder onvriendelijke opmerking, alsof het ondenkbaar was dat ik oren had en mee kon luisteren.

Wat betekent dit?
Deze ervaring gaat niet alleen over mij als individu; het wijst op een breder systeemfalen. De VDAB, een instelling die ontworpen is om mensen te begeleiden, lijkt haar rol te hebben gereduceerd tot een instrument van controle en onderdrukking. Het probleem is niet alleen professioneel, maar fundamenteel moreel. Dit is een organisatie die haar morele kompas heeft verloren

Mijn advies? Houd alle e-mails bij, noteer alles en confronteer hen bij wangedrag, verdraaiingen en disrespect. Vertrouw hen nooit volledig, want hun manipulaties en subtiele dreigementen zijn er enkel op gericht om je in een zwakke positie te brengen. Zodra de gelegenheid zich aandient, zullen ze zonder schroom het laatste restje grond onder je voeten wegtrekken.

Dit kantoor biedt geen hulp; het ontneemt je alleen maar meer van wat je al hebt: je tijd, je waardigheid en je vertrouwen. Het straalt een diepgewortelde ongeloofwaardigheid uit die niet alleen zijn eigen falen blootlegt, maar ook dat van het systeem dat het zou moeten vertegenwoordigen.

VDAB leeft en teert van subsidies dat is hun enige doel, statistich bewijzen dat ze nuttig zijn aan de overheid. Dit is heel erg in twijfel te trekken aan de bereikte resultaten te zien. Door de vele interne afwezigheden (begrijpelijke depressies) in de lokale vestigingen, gaan ze 'outsourcen' naar nog minder begane bedrijfjes, die je zogezegd coachen / motiveren, enz. (Waar dus feitelijk niets van komt, want ook onderbemand.) Mijn dochter is na haar bachelor al 1,5 jaar ingeschreven op de VDAB, stopt niet met soliciteren, maar krijgt nog steeds geen uitkering (ook al is het goedgekeurd). Als werkzoekende moeten vechten tegen de VDAB die u werk moeten bezorgen is een toxische verhouding, waar je tegen de administratieve mastodont toch niet kan winnen. De zetel aanschrijven met klachten heeft ook geen zin. VDAB is in den feite doelloos, nutteloos en kost te veel aan de maatschappij. (=ik en alle anderen die wel werken)

I have very very bad experience with VDAB. I received a fellowship which can improve my training and practice to find long term work in Belgium. the RVA told me, they will accept if I do the fellowship but I need the permission from VDAB. They rejected the exemption I asked for, with non-convincing reasons. I feel so depressed. I lost the opportunity because of VDAB. The reason I applied for the exemption is because my fellowship is unpaid and I still need the unemployment benefits from the HVW. VDAB also does not appreciate or put efforts to understand over qualified scholars, meanwhile I feel that being over qualified is a big problem here. Their decisions always take long time to be issued. I am extremely disappointed.